TRENDING NOW

Επικαιρότητα

Αθλητισμός

Φαιάκων Νήσος. Ολόκληρη η Κέρκυρα σε ένα site
Η Κέρκυρα αναδείχθηκε η κορυφαία ευρωπαϊκή τοποθεσία για κινηματογραφικά γυρίσματα

Η Κέρκυρα κέρδισε τελικά τον τίτλο για την κορυφαία ευρωπαϊκή τοποθεσία για κινηματογραφικά γυρίσματα για το 2018, στον διαδικτυακό διαγωνισμό που διοργάνωσε το δίκτυο των Ευρωπαϊκών Επιτροπών Κινηματογράφου.

Πριν από λίγο ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα και η διάκριση για το ελληνικό νησί του Ιονίου. Την ελληνική πρόταση για την Κέρκυρα είχε υποβάλει το Hellenic Film Commission με αφορμή τα γυρίσματα της εξαιρετικά δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς των βρετανικών καναλιών ITV και PBS «THE DURRELLS» (1ος-4ος κύκλος επεισοδίων εγκεκριμένος για ενίσχυση με cash rebate από το ΕΚΟΜΕ).

the Durrells - Κέρκυρα

Τον διαγωνισμό διοργάνωσε για δεύτερη χρονιά το δίκτυο των Ευρωπαϊκών Film Commissions (EUFCN), μέλος του οποίου είναι και το Hellenic Film Commission του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Η Κέρκυρα αναδείχθηκε κορυφαία ευρωπαϊκή τοποθεσία για κινηματογραφικά γυρίσματα επικρατώντας σε ανάμεσα σε 12 υποψηφιότητες, μεταξύ των οποίων η λίμνη Καρέτσα της Ιταλίας, το εθνικό πάρκο της Τενερίφης στην Ισπανία και το γραφικό Ίνσμπρουκ στην Αυστρία. H σειρά «The Durrells» είναι μια κωμωδία-δράμα βρετανικής παραγωγής που βασίζεται στα τρία αυτοβιογραφικά βιβλία του Τζέραλντ Ντάρελ με θέμα τα τέσσερα χρόνια παραμονής της οικογένειας (1935-1939) στο νησί της Κέρκυρας.


Πηγή
Φαιάκων Νήσος. Ολόκληρη η Κέρκυρα σε ένα site
Η κακοκαιρία έσπασε τον Ανεμόμυλο στην Γαρίτσα

Προβλήματα δημιούργησε στην Κέρκυρα το πέρασμα της κακοκαιρίας «Πηνελόπη» . Εκτός από τα πλημμυρικά φαινόμενα στο οδικό δίκτυο του νησιού , οι ισχυροί άνεμοι που έπνεαν έσπασαν τον Ανεμόμυλο στη Γαρίτσα.

Ο ανεμόμυλος θυμίζουμε είναι στην ευθύνη του Οργανισμού Λιμένος Κέρκυρας.

Η κακοκαιρία έσπασε τον Ανεμόμυλο στην Γαρίτσα

Οι φωτογραφίες έχουν δημοσιευτεί στην ομάδα στο Facebook «Τα παράπονα σου στο Δήμαρχο» .

Προβλήματα στην ηλεκτροδότηση σε πολλές περιοχές του νησιού προκάλεσε η κακοκαιρία.

Αποτέλεσμα της έντονης βροχόπτωσης και των ισχυρών ανέμων ήταν και προβλήματα στην ηλεκτροδότηση με τα συνεργεία της ΔΕΗ να κάνουν αγώνα δρόμο για την αποκατάσταση των βλαβών. Περιοχές του νησιού έμειναν για αρκετές ώρες στο σκοτάδι.

Οι τεχνικοί της ΔΕΗ και σήμερα βρίσκονται επί ποδός συνεχίζοντας τις εργασίες.

Πηγή
Φαιάκων Νήσος. Ολόκληρη η Κέρκυρα σε ένα site
Καλαφατιώνες: Ένα απο τα ομορφότερα χωριά της Μέσης Κέρκυρας

Ο ιστοριοδίφης και ερευνητής Κώστας Γραμμένος μας ξεναγεί ιστορικά, μέσα από τις μακρόχρονες μελέτες του, στο χωριό των Καλαφατιώνων. Το άρθρο, εκτός από κάποιες φωτογραφίες, τις λεζάντες και τα σχόλια, έχει δημοσιευτεί στη "Σπερατζάδα τσου Κορφούς".

Σύντομη ιστορική περιγραφή του χωριού, τεκμηριωμένη μέσα από έγγραφο πρωτογενές υλικό των Γενικών Αρχείων Κέρκυρας.

Ονομασία 

   Η ένδειξη για την ονομασία του χωριού προκύπτει στο ότι το όνομα Καλαφάτης συναντιέται ως επίθετο στην Κέρκυρα τον 16ο αιώνα, γεγονός που σημαίνει οι προ πολλών αιώνων κάτοικοι του χωριού αυτού είχαν αυτό το επίθετο λόγω προφανώς του επαγγέλματος του καλαφάτη, που εννοείται ότι θα ασκούσαν. 

Η παλαιότερη αναφορά για το χωριό 

   Στο επιστημονικό ανάτυπο με τίτλο «Εξέλιξη των οικισμών της υπαίθρου Κερκύρας» αναφέρεται ότι ο οικισμός των Καλαφατιώνων υπήρχε το 1374.
Το χωριό διατηρεί ακόμη κάποια απ' τα παραδοσιακά στοιχεία.

 Λιτή περιγραφή του χωριού – παλαιό χωριό 

   Το χωριό των Καλαφατιώνων κτισμένο σε περίοπτη θέση, αποτελεί ένα από τα ομορφότερα χωριά της περιοχής Μέσης Κέρκυρας. Περιλαμβάνει γραφικές γειτονιές παραδοσιακών σπιτιών με εξαίσια θέα, ενώ το σύνολο του οικισμού πλαισιώνεται με μοναδικές φυσικές ομορφιές.  Κατά την παράδοση το σημερινό χωριό είναι μεταγενέστερο, ενός παλαιού που βρισκόταν νοτιοανατολικά, σε όχι μεγάλη απόσταση και το οποίο λόγω πυκνότητας των κεραυνών, που έπεφταν εκεί, εγκαταλείφθηκε και μεταφέρθηκε στην σημερινή  του θέση, μένοντας  ως ονοματοθεσία «Παλαιό Χωριό».

 Μικρότεροι οικισμοί περιφερειακά του χωριού 

   Στον κύριο οικισμό των Καλαφατιώνων περιλαμβάνεται και ένας άλλος μικρότερος  που λέγεται Κοθωνίκι. Παλαιότερα, στους Καλαφατιώνες υπαγόταν και ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου του Σορωνιού, ενώ υπήρχαν αραιοί οικισμοί  και στις περιοχές Κατζατζάρου (περιγραφή της περιοχής εδώ) και Βουρλίλος.

Η ονομασία των συνοικισμών Κοθωνίκι και Κατζατζάροι 

   Το όνομα του οικισμού Κοθωνίκι οφείλεται στον παλαιό ιδιοκτήτη – οικιστή της περιοχής, που λεγόταν Κοθωνίκης, οι δε απόγονοί του και παλαιοί  κάτοικοι, είχαν το επίθετο Κοθωνίκης ή Κοθωνικιάτης. Το όνομα της περιοχής Κατζατζάροι οφείλεται στο όνομα  του παλαιού κατόχου της περιοχής που λεγόταν Κατατζάρος. Στις δύο αυτές εκτεταμένες περιοχές οι οποίες εκτείνονται μέχρι τον Σορωνιό και το Κομπίτσι, βρίσκονταν τα υποστατικά (σπίτια και κτήματα) των διαφόρων τιτλούχων αρχόντων που τα εξουσίαζαν.

Καλαφατιώνες: Ένα απο τα ομορφότερα χωριά της Μέσης Κέρκυρας

Ιδιοκτησίες των αγροτικών εκτάσεων 

   Λόγω της φυσικής ομορφιάς, του εύφορου εδάφους και της πληθώρας των τρεχούμενων νερών η περιοχή των Καλαφατιώνων  ήταν τόπος έλξεως αστών αρχόντων, ντόπιων και ενετών γαιοκτημόνων (από ανέκαθεν λόγω της κοντινής απόστασης από την πόλη της Κέρκυρας), οι οποίοι φρόντιζαν με διάφορους τρόπους να κατέχουν κάποια μικρή ή μεγάλη έκταση στην περιοχή αυτή, και ειδικά σε Κοθωνίκι και Κατζατζάρους.

   Τα κτήματα αυτά οπωσδήποτε χρειάζονταν εργάτες, στους οποίους τα μίσθωναν να καλλιεργηθούν και να αποδώσουν. Οι εργάτες αυτοί ήταν φερτοί από άλλα χωριά της Κέρκυρας ή και από άλλα μέρη εκτός Κέρκυρας. Οι εργοδότες τους παρείχαν, αρχικά πρόχειρα καταλύματα, για να διαμένουν εκεί, στα υποστατικά τους, όμως η διαμονή τους εκεί ήταν προβληματική και ανθυγιεινή λόγω της μεγάλης υγρασίας, ιδίως τον χειμώνα, για αυτό πολλοί κατέφευγαν και έκτιζαν τα σπίτια τους στο ύψωμα του κεντρικού οικισμού των Καλαφατιώνων. Έτσι το χωριό με τον καιρό μεγάλωνε οικιστικά και πληθυσμιακά, αφού οι νέοι κάτοικοι προστίθονταν στους παλαιούς που από αιώνες κατοικούσαν εκεί, συγκροτώντας τις δικές τους γειτονιές.

Οι άνθρωποι 

   Από τους παλαιότερους καταγεγραμμένους κατοίκους που συναντάμε, από τον 15ο αιώνα στο χωριό αυτό και σήμερα έπαψαν να υπάρχουν, ήταν οι οικογένειες: Αυλωνίτη, Βατάτζη, Γεωργάτου, Δελάρτα, Δανίλη, Διγενή, Κουκή, Κουτρούλη, Λαμπίρη (κλάδος της οικογένειας αυτής μετονομάστηκε σε Ρογής), απόγονοί της οποίας κατοικούν μέχρι σήμερα στην ομώνυμη γειτονιά, επίσης οι οικογένειες  Μακρή, Μισιτού, Πάγκαλη, Ρωμανού, Στάϊκου, Φούρναρη. Ακόμα, παλιές οικογένειες, από τις οποίες σήμερα έμεινε μόνο το όνομα τους στις γειτονιές που κατοικούσαν, ήταν οι Κάντηλα, Καμπήσα και Κοφυρά .  Η παλαιότερη γνωστή, από τον 15ο αιώνα, οικογένεια που διατηρήθηκε ακμάζουσα και μέχρι σήμερα στους Καλαφατιώνες, είναι αυτή των Πιλών (Πηλών), μέλη της οποίας κατοικούν στην ομώνυμη γειτονιά Πηλάτικα. Στον συνοικισμό Κοθωνίκη συναντάμε παλαιούς κατοίκους από τον 15ο αιώνα, που σήμερα δεν υπάρχουν, όπως τις οικογένειες: Κοθωνικιάτη, Αργουζίνου, Γρηγορόπουλου, Ζακυνθινού, Κορφιάτη, Ρέτζιου, Ροτζίκου κ.α.  Στου Κατζατζάρου δε, κατοικούσαν οι οικογένειες: Λεκουρέση, Μουσσίκα, Μονσούρη, Νικηφόρου, Τσαγγάρη, Τόνια κ.α.

Καλαφατιώνες: Ένα απο τα ομορφότερα χωριά της Μέσης Κέρκυρας
Μπότζοι, βόρτα, ξεχυτές, κάπου ξεχάστηκε ο χρόνος
Πολλές από τις προαναφερόμενες αυτές οικογένειες, που κατοικούσαν στους Καλαφατιώνες και στους γύρω οικισμούς εξαφανίστηκαν κατά την επιδρομή των Τούρκων του 1537 (Εκτενής αναφορά για το γεγονός έγινε σε ομιλία μου στις 26.03.2006 στους Καλαφατιώνες).  Μετά την επιδρομή αυτή και από τα μέσα του 16ου αιώνα, οι γαιοκτήμονες για να αναπληρώσουν τα κενά, έφεραν εργάτες όπως προείπαμε από αλλού, για τις ανάγκες των υποστατικών τους, όπως π.χ. ο γαιοκτήμονας Σιλβέστρος Σουβλάκης, ο οποίος έφερε στο υποστατικό του στο Κοθωνίκι περί το 1540 τις οικογένειες των Γεωργίτζη, Κρητικού και του Γιανούτζου Φαγογένη, απόγονοι του οποίου κατοικούν μέχρι σήμερα στους Καλαφατιώνες και μάλιστα οι Φαγογένηδες έχουν την δική τους προνομιούχα γειτονιά, τα γραφικά Φαγογενάτικα.

Επίσης, ο γαιοκτήμονας Τζανής Μαρκουράς έφερε στο υποστατικό του, στο Κοθωνίκη, το 1579 την οικογένεια του Στέφανου Σκλαβούνου από το Μπάνικο. Ακόμα, ο σιόρ  Αλέξανδρος Καρτάνος έφερε τον Κωνσταντή Σούκερα το 1674 από τους Καστελλάνους. Στο Κοθωνίκη ήλθε το 1654 ως γαμπρός της οικογένειας Πολίτη και ο Αλέξης Κοντοστάνος από την Κορακιάνα, όπως και ο Παύλος Μπράτος ήλθε γαμπρός στους Καλαφατιώνες στην οικογένεια Μισθού το 1569. Ο πρώτος οικιστής της οικογένειας Μεσημέρη, ήταν ο Γερόλιμος λεγόμενος και Τζαρής, που εμφανίζεται στους Καλαφατιώνες το 1628 ως τεχνίτης ασβεστοκάμινων, του οποίου οι απόγονοι έστησαν δική τους γειτονιά λεγόμενη του Τζαρή.

Με την πάροδο των χρόνων αρκετές παλαιές  οικογένειες εξέλιπαν του χωριού είτε λόγω μεταδημοτεύσεων είτε λόγω θηλυγονίας. Τα κενά όμως αναπληρώθηκαν από άλλους, ερχόμενους είτε λόγω εργασίας είτε λόγω γάμου, είτε λόγω προσφυγιάς, όπως αυτής των Σουλιωτών στα τέλη του 18ου αιώνος, ενώ ο πληθυσμός του χωριού είτε έμενε σταθερός είτε αυξομειωνόταν, ανάλογα με τις ανά τους αιώνες ευνοϊκές ή δυσοίωνες συνθήκες που γνώρισε ο τόπος, όπως π.χ. επιδρομές αλλοφύλων και λοιμικές ασθένειες που κατά καιρούς αποδεκάτιζαν τους κατοίκους.

Οι κατά, αραιό χρονικό διάστημα, απόγραφες των κατοίκων, μας πληροφορούν ότι το 1583 το χωριό είχε μόνο 105 κατοίκους, το 1766 ο πληθυσμός τετραπλασιάστηκε, φτάνοντας στους 402 κατοίκους, μειώθηκε στα 1824 στους 360 κατοίκους και αυξήθηκε κατά πολύ το 1864 που έφθασε στους 616 κατοίκους. Η κύρια απασχόληση του συνόλου σχεδόν των κατοίκων, στο διάβα των αιώνων, ήταν οι αγροτικές εργασίες και το εισόδημα τους το οποίο μοιράζονταν με τους γαιοκτήμονες προέρχονταν από προϊόντα όπως, κρασί, λάδι, οπωρικά, κηπουρικά, και τους τελευταίους αιώνες μήλα και κάστανα, μοναδική παραγωγή για την Κέρκυρα τότε.

Καλαφατιώνες: Ένα απο τα ομορφότερα χωριά της Μέσης Κέρκυρας
Στην περιοχή ακούγεται μια σπάνια για το νησί συμφωνία λιόδεντρων, πεύκων, κυπαρισσιών, βελανιδιών και άλλων δέντρων

Εκκλησίες 

   Κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αυτή του Προφήτη Ηλία, κτισμένη πάνω σε ύψωμα που δεσπόζει του οικισμού. Άγνωστο πότε και από ποιους κτίστηκε. Την συναντάμε σε έγγραφα από τις αρχές του 16ου αιώνα να ανήκει στην παλαιότατη οικογένεια Μακρή. Στις αρχές του 17ου αιώνα πέρασε στα χέρια του παπά Αρσένη Γουλιαρμή από τους Καστελλάνους που ήλθε ως υιοθετημένος από την οικογένεια Μακρή και έμεινε κληρονόμος και της εκκλησίας τους. Σήμερα λειτουργεί ως ενοριακός ναός του χωριού.

   Μια άλλη ενοριακή, σήμερα, εκκλησία που βρίσκεται λίγο έξω του χωριού σε ύψωμα είναι η Παναγία η Ελεούσα, η οποία υπήρξε ιδιοκτησία μιας άλλης παλαιότατης οικογένειας των Καλαφατιώνων, αυτή του Κάντηλα, οικογένειας που έσβησε στα τέλη του 16ου αιώνα και κληρονομήθηκε από την οικογένεια Πιλού, η οποία την κατείχε μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα.
   Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ονομαζόμενη του Θεριανού, βρίσκεται και αυτή εκτός του οικισμού στην τοποθεσία Μπουρδαλά. Αρχές του 16ου αιώνα ανήκε στην οικογένεια Μισθού, διάδοχος της οποίας ήταν ο Παύλος Μπράτος από το χωριό του Σταυρού, ο οποίος μπήκε σαν γαμπρός και κληρονόμος. Η οικογένεια Μπράτου κατείχε την εκκλησία μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, οπότε άγνωστο πως πέρασε στα χέρια της οικογένειας Αλέξη. Σήμερα και εκκλησία αυτή ανήκει στην ενορία.

 
Εκκλησία Άι Γιώργη στους Κατζατζάρους
Οι ρωγμές στον Άι Γιώργη στους Κατζατζάρους δείχνουν ότι
 είναι θέμα χρόνου η οριστική κατάρρευση
Μια άλλη εκκλησία που υπήρχε στους Καλαφατιώνες τον 16ο αιώνα και αναφέρεται σε έγγραφα, είναι η Αγία Παρασκευή, η οποία ανήκε σε μια παλιά οικογένεια του χωριού, τους Λαγκαδίτες, απόγονοι των οποίων κατοικούν και σήμερα στους Καλαφατιώνες, όμως είναι άγνωστο από πότε έως πότε υπήρξε και πως δεν διασώθηκε.

   Στον συνοικισμό του Κοθωνικίου υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, πολύ παλαιός ναός που συναντάται σε έγγραφα των αρχών του 16ου αιώνα. Υπήρξε κτητορικός της οικογένειας Κοθωνικιάτη. Δόθηκε για ανακαίνιση το 1573 στον σύνδικο Κορυφών μισέρ Φίλιππο Καρτάνο, οπότε πέρασε στην ιδιοκτησία του.  Τέλη 17ου αιώνα ως ιδιοκτήτης φαίνεται ο σιορ Ιάκωβος Βλασόπουλος, ο οποίος έβαλε συνιδιοκτήτες και τους γύρω της εκκλησίας του Κοθωνικίου κατοίκους. Σήμερα λειτουργεί ως ενοριακός ναός.

   Μέσα στο υποστατικό της οικογένειας Σορδίνα βρίσκεται ο ιδιόκτητος ναός των Αγίων Θεοδώρων. Εντοπίζεται σε έγγραφα από τις αρχές του 16ου αιώνα και ανήκε πάντα στους ιδιοκτήτες του υποστατικού, τους προγενέστερους μέχρι τους σημερινούς που είναι η οικογένεια Σορδίνα.
   Στους Κατζατζάρους βρίσκονται ακόμα τα ερείπια του ναού του Αγίου Γεωργίου του Ισχυρού ή των Ξηρών. Ο ναός αυτός το 1514 ήταν ιδιοκτησίας του γαιοκτήμονα της περιοχής μισέρ Ιάκωβου Ράλλη. Πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας Σουβλάκη το 1553 και στη συνέχεια σε άλλες αρχοντικές ιδιοκτησίες της περιοχής. Τελευταία την φρόντιζε η οικογένεια Ρόη που είχε κτήματα πλησίον. Σήμερα βρίσκεται σε ερειπωμένη κατάσταση από τη μεγάλη πυρκαγιά του 2000.




Kώστας Γραμμένος

Σχόλια: Οι Καλαφατιώνες εμφανίζονται πρώτη φορά στα τεκμήρια το 1374, μαζί με το γειτονικό χωριό Βαρυπατάδες και αμφότεροι υπάγονταν στη δεκαρχία (φορολογική ενότητα γαιών) Εξωκαστρηνών και Μέσης, ενώ το τοπωνύμιο Βουρλίλλας είναι γνωστό από το 1272 και αποτελούσε οικισμό [Ανδηγαυική Κέρκυρα 13ος-14ος αι. - Σ.Ν. Ασωνίτης]. Επίσης, σχετικά με τα αναφερόμενα επώνυμα, στην ευρύτερη περιοχή διασώζονται ως σήμερα τα Δελάρτας και Μισθός (Βαρυπατάδες) και Κοφυράς (Τεμπλόνι).



Φαιάκων Νήσος. Ολόκληρη η Κέρκυρα σε ένα site
Κερκυραϊκοί θρύλοι: Οι καταραμένοι άρχοντες
Πύργος Ντάντολου, υπόλειμμα του φεουδαλικού παρελθόντος

Τα παγιά τα χρόνια μεγάλο μερίδιο από την πίτα τση γαιοκτησίας είχαν οι τοπικοί αρχόντοι. Κάποιοι από δαύτους επέβαλαν βαριές υποχρεώσεις σε όσους είχανε αγροληπτικές σχέσεις μαζί τους, ασκούσαν εξουσία στην επικράτεια τους και δύσκολα έβρισκε κανείς το δίκιο του όταν τα ’βανε με αυτουνούς. Έτσι δεν τσου συμπαθάγανε και πολύ οι ποπολάροι.

Τούτο εκφράζεται στην ντόπια παράδοση μέσω κάποιων μυθευμάτων. Σ’ αυτά οι αρχόντοι, που στην πραγματική ζωή την έβγαναν πάντα καθαρή, βρίσκουν την τιμωρία τους μετά θάνατον και οι ποπολάροι βγαίνουν κερδισμένοι. Ακολουθούν δυο τέτοια παραδείγματα:

Κάποτε ένας κακομοίρης χωριάτης είχε ανάγκη και δανείστηκε όβολα από τον Κομπίτση, έναν πλούσιο άρχοντα τση χώρας που έδινε προστύχια (= προκαταβολική πώληση αγροτικών προϊόντων σε πολύ χαμηλή τιμή από αγρότες για την εξασφάλιση ρευστού) με μεγάλο διάφορο.

 Ο χωρικός με τα χίλια ζόρια κατάφερε να αποπληρώσει το χρέος του και μετά το πέρας της συναλλαγής ζήτησε από τον άρχοντα το χαρτί του κοντράτου. Ο κόντες του είπε: «Δεν το έχω στο χέρι τώρα άμε καλιά σου και το χω εγώ κατά νου». Όταν όμως ο Κομπίτσης πέθανε, οι κλερονόμοι του βρήκανε στα χαρτιά του το χρέος του χωριάτη. Πήγαν το λοιπόν και τον βρήκαν για να του το ζητήσουν. Ο χωρικός τους είπε ότι το είχε ξεπληρώσει αλλά αυτοί δεν τον πίστεψαν και απείλησαν ότι θα τον ρίξουν φυλακή.

Τι να κάμει ο χωρικός, παράτησε τη φαμίλια του και κρυβόταν τσ’ ερημιές. Όπως τριγύριζε, κατά τα μεσάνυχτα επέρνουνε από ένα τράφο και άκουσε θορύβους. Νόμισε πως ήταν αυτοί που τον κυνηγούσαν και γι’ αυτό κρύφτηκε. Αλλά τι γλέπει; Μια ορδή διαόλων που στο τέλος της ακολουθούσε ο Κομπίτσης, φορώντας τη βελάδα του, με ένα σακί στην πλάτη. Ο χωρικός πετάχτηκε από την κρυψώνα του και είπε στον Κομπίτση τι κακό του 'καμε. Ο άρχοντας του ζήτησε να βρεθούν την επόμενη βδομάδα και να φέρει χαρτί και καλαμάρι για να του κάμει το συμφωνητικό ότι τονε ξεχρέωσε.  Έτσι θα απάλλασε τον χωρικό από τον μπελά του. «Φόρσι και μου βγάλουνε ετούτο το σακί με τον ασβέστη» είπε ο άρχοντας. Ήταν η τιμωρία του για τα κακά που είχε κάμει.

Ένας άρχοντας από την φαμίλια των Μπενεβιτιδώνε (Μπενεβίτης και παραλλαγή με Καλοκαρδιάρη) ήταν άδικος άνθρωπος και αιματοφάης των φτωχώνε. Σαν πέθανε τον πήραν οι διαόλοι και για να τον τιμωρήσουν τονε κάμανε γάιδαρο. Οι διαόλοι ερχότανε κάθε βράδυ στη γη για τσι βρωμοδουγειές τους και μαζί τους σέρνανε τον άρχοντα-γάιδαρο φορτωμένονε.

Κάποια μέρα ένας νέος από τον Ποταμό που δούλευε στα καμίνια, εγελάστηκε από την ώρα και ασκώθηκε πολύ αμπωνόρα. Ντύθηκε λοιπόν και κίνησε για τη δουγειά του. Καθώς επέρνουνε από τον Κακόντραφο άκουσε γέλια και φωνές. Κοίταξε και είδε ότι ερχότανε ο γάιδαρος με μιλιούνια διαόλους. Το παιδί δεν πονηρεύτηκε και δεν τσου κατάλαβε.

Οι διαόλοι τον ρώτησαν που πάει και αυτός τσου ‘πε. Παμπόνηροι καθώς ήταν του πρότειναν «Δεν έρχεσαι στην δούλεψη μας να βγάλεις τα τρίδιπλα όβολα;». Η δουγειά του θα ήταν να δέσει στην σαμάρα του γαϊδάρου δυο κοφίνια, να τα γιομίζει πέτρες και να πηγαίνει να τα αδειάζει σ’ ένα πηγάδι εκεί κοντά. Όταν θα χωνότανε το πηγάδι θα τονε πληρώνανε και θα πήγαινε σπίτι του. «Για πιο γρήγορα βάνε και πανωγόμι (=φορτίο πάνω από το κυρίως φόρτωμα του σαμαριού), βαστάει ο γάιδαρος» του είπανε.

Ο νιός εδέχτηκε και αρχίνισε να φορτώνει τσι πέτρες. Τούτη η δουγειά γινότανε μοναχά το βράδυ. Σαν ελάλουνε ο πετεινός τονε παίρνανε και χανότανε. Το πηγάδι όμως ήταν άπατο. Έβγανε στην κόλαση και δεν θα χωνότανε ποτέ. Έτσι μια νύχτα που οι διαόλοι έτυχε να είναι μακριά ο γάιδαρος εμίλησε. Του είπε πως ήταν άνθρωπος και είχε κάμει πολλά κακά. Επίσης μολόησε στον νεαρό την μπαγαποντιά που του κάμανε. «Δεν θα σε αφήκουνε να φύγεις.

Άμα θες να γυρίσεις σπίτι σου βρες και γιόμισε τον κόρφο σου με βολβούς από κοπελούλες (=κυκλάμινα). Οι διαόλοι δεν θα μπορούνε να σε βλάψουνε και θα μπορέσεις να φύγεις» τονε συμβούλεψε. Επίσης του δωκε παραγγελία να πάει στην χώρα στην τάδε κοντράδα και στο τάδε σπίτι που ήτανε το αρχοντικό του. Εκεί να βρει τον γιό του και να του πει όσα είδε και έπαθε.

Ακόμη να ζητήσει από τον γιό να κάμει 40 συλλείτουργα απάνω στον τάφο του φόρσι και λιγοστέψουνε οι αμαρτίες του. Τέλος να μοιράσει όβολα τσου φτωχούς και να δώκει σ’ αυτόνε όσα του τάξανε οι διαόλοι. Έτσι ακριβώς έκαμε το παιδί και γλύτωσε από το μαρτύριο. Έγινε νοικοκύρης και είχε πάντα να λέει για το τι τράβηξε.



Αντλήθηκαν πληροφορίες απο:
Η έννοια του δικαίου στις λαϊκές δοξασίες, Γ. Χυτήρης – Κερκυραϊκά χρονικά τόμος XIX
Η νήσος Κέρκυρα – Joseph Partsch

Φαιάκων Νήσος. Ολόκληρη η Κέρκυρα σε ένα site

Λένε πως κάποτε στις Νυμφές κατοικούσαν πολλές και καλές νεράιδες και μάλλον έχουν δίκιο έτσι εξηγείται η τόση παραμυθένια ομορφιά και γι'αυτό χάρισαν και το όνομα τους .

Κτισμένο σε υψόμετρο 200 μέτρων, οι Νυμφές βρίσκονται στο Βόρειο τμήμα της Κέρκυρας στο Δυτικό διαμέρισμα του Δήμου Θιναλίων με 800 κατοίκους. Στην αρχαιότητα η περιοχή, ονομάζονταν Nεραϊδοχώρι.

 Πρόκειται για ένα παλαιότατο χωριό που ξεπροβάλλει σε μια λοφώδη τοποθεσία, υψομέτρου 200μ, όπου η φύση δεν τσιγκουνεύτηκε ούτε το πράσινο ούτε τα τρεχούμενα νερά.

Θρύλοι και Ιστορία

            Σύμφωνα με την μυθολογία οι νύμφες ενδημούσαν σε περιοχές όπου υπήρχε αφθονία νερών και βλάστησης. Γι’ αυτό ίσως η παράδοση ισχυρίζεται ότι αυτές οι μυθικές κυράδες χάρισαν το όνομα τους στο χωριό των Νυμφών.

Ψαχουλεύοντας λίγο παραπάνω την παράδοση μαθαίνουμε ότι η περιοχή θεωρείται πως κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια (όχι αδύνατο αν αναλογιστεί ότι  νερό = ζωή) και ότι ναός του Αγίου Κωνσταντίνου είναι χτισμένος στην θέση αρχαίου ιερού (όχι ασυνήθιστη ταχτική). Λέγεται ακόμη ότι το χωριό προ 700ετίας βρισκόταν ανατολικότερα της σημερινής του θέσης.

Αν ψάξουμε στα πραγματικά τεκμήρια θα δούμε ότι οι Νυμφές μας συστήνονται επίσημα για πρώτη φορά το 1347 ως Νηφές. Μετείχαν μαζί με άλλα 22 χωριά της περιοχής Όρους στην ανέγερση του ναού του Παντοκράτορα στην ομώνυμη κορυφή. Αυτό μνημονεύεται στο σωζόμενο ιδρυτικό του ναού που συντάχθηκε εκείνη την χρονιά.

Φαίνεται ότι το χωριό ήταν σημαντικό στα παγιά τα χρόνια, προφανώς λόγω της προικισμένης περιοχής και της θέσης του. Γι’ αυτό και οι Βενετσιάνοι είχαν στήσει διοικητήριο εκεί για την επόπτευση και προστασία της ευρύτερης περιοχής.

Εβουρλιστήκανε  οι παπάδες

Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι στις Νυμφές τελείται, εκτός των άλλων, μια από χαρακτηριστικότερες λαογραφικές εκδηλώσεις του νησιού, ο ασυνήθιστος «Χορός των Παπάδων». Αυτό το έθιμο λαμβάνει χώρα την Κυριακή της Τυροφάγου μέσα στον ναό του Αγίου Κωνσταντίνου. Κατά την εκτέλεση του δρώμενου ο αρχαιότερος παπάς σέρνει έναν αργό χορό, ακολουθούμενος από άλλους ιερείς και λαϊκούς. Τραγουδά πρώτος τον κάθε στίχο του άσματος, τον οποίο επαναλαμβάνουν οι υπόλοιποι εν χορώ. Η εκδήλωση αυτή τηρείται με κάποιες μικροδιαφορές και στα χωριά Επίσκεψη και Κληματιά. Σχετικά με την προέλευση του κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν ότι χάνεται στα προχριστιανικά χρόνια.


Ύδωρ το Ζωογόνο

Το χωριό είναι χτισμένο στην πλευρά μιας μικρής κοιλάδας, μέσα στην οποία κυλούν τα νερά τση πηγής των Νυμφών. Τα νερά αυτά κάποτε ήταν η ζωτική φλέβα του χωριού. Εχτός της κάλυψης αρδευτικών και υδρευτικών αναγκών, έθεταν σε κίνηση τους, απαραίτητους για την αγροτιά, νερόμυλους που βρισκόταν κάτω απ’ το χωριό και προς τα βορειοδυτικά του. Ο Πάρτς μάλιστα αναφέρει ότι προς τα τέλη του 19ου αιώνα λειτουργούσαν 21 νερόμυλοι στην περιοχή. Σήμερα υπάρχουν ακόμη τα ερείπια κάποιων από αυτούς όξω απ’ το χωριό.

Η πρώτη μνεία που έχουμε για την παρουσία μύλων στην περιοχή των Νυμφών γίνεται το 1371 σε ένα έγγραφο παραχώρησης προνομίων στο Ασκηταριό. Από αυτό μαθαίνουμε, εχτός των άλλων, ότι η καθολική αρχιεπισκοπή είχε υπό την ιδιοκτησία της έναν μύλο κάτω από το χωριό «πλησίον την στράτα, όπου υπάγη εις την Αγία Παρασκευή». Ίσως, αν η θέση του χωριού δεν άλλαξε από τον 14ο αιώνα, αυτός ο μύλος να βρισκόταν στην περιοχή όπου υπήρχαν στο πρόσφατο παρελθόν οι μύλοι των Νυμφών. Μεταγενέστερα, το 1524 και το 1527, τα τεκμήρια μιλούν για την ύπαρξη μύλων στον Πλάτωνα.

Μιας και αναφέρθηκε η Αγία Παρασκευή να πούμε ότι πιθανόν αυτή αναφέρεται σε κάποιον υπαρκτό τότε ναό. Ή ταυτίζεται με τα «σπιτότοπα με κύπο και δένδρα ελαικά οπία υπάρχουν εις την περιοχή των Νυμφών λεγάμενα εις την Αγία Παρασκευήν» που απαντώνται σε ένα έγγραφο του 1583. Δεν αποκλείεται όμως να πρόκειται για το χωριό Αγία Παρασκευή που υπήρχε κάπου στην περιοχή Όρους μέχρι τις αρχές του 16ου αιώνα.





Ψηλά κυπαρίσσια και ελαιώνες, δρύες και πουρνάρια περιβάλλουν το χωριό και την μοναδική διαδρομή προς το Ασκηταριό που βρίσκεται λίγο πιο έξω από αυτό με αηδόνια να κελαηδούν και τον ήχο των καταρρακτών να ντύνει μουσικά την βόλτα μας.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Πλατάνια, βελανιδιές και ψηλόλιγνα δέντρα που προσπαθούν να συναντήσουν τον ήλιο...ένα μικρο παραμυθένιο δάσος περιβάλλει το περιβόητο Ασκηταριο που χρονολογείται στην πρώτη χιλιετηρίδα και συγκεκριμένα ο μύθος θέλει ένα ασκητή τον πατήρ Αρτέμιο Παρίσιο να έρχεται στις Νυμφες τον 5 αιώνα μ.χ να γοητεύεται από το δάσος και να σκάβει με τα ίδια του τα χέρια την σπηλιά για να μπορεί να ηρεμεί και να προσεύχεται- το Ασκηταριό που σήμερα αποτελεί πόλο έλξης περιπατητών και όχι μόνο.

Το Ασκητήριο στις Νυμφές είναι ένα από τα μέρη που αγαπώ πιο πολύ, ένα από τα παλαιότερα χριστιανικά μνημεία του νησιού.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Λίγο πιο πάνω από το Ασκηταριο στέκει ενάντια στην φθορά του χρόνου η πρώτη Γεωπονική Σχολή της Κέρκυρας χτισμένη το 1932 και στο ισόγειο της το παλαιό ελαιοτριβείο, ένα από τα παλαιότερα χριστιανικά μνημεία του νησιού, περικυκλωμένο από πυκνή βλάστηση. «Νονός» για το μοναστήρι του Παντοκράτορα του Ασκηταριού υπήρξε το λαξεμένο στο βράχο Aσκηταριό, Η μονή του 14ου αιώνα, της οποίας σήμερα βλέπουμε το συγκρότημα των κελιών, το καθολικό, τις αποθήκες αλλά και το παλιό λουτρουβιό.

Εδώ μέσα μπορείς να φανταστείς τα στάδια παραγωγής του λαδιού, βλέπεις τη ρόδα με τα ζώα να γυρίζει, το σιδερένιο πιεστήριο, την τεράστια πέτρινη λαξευτή λεκάνη. Και αναρωτιέσαι πόσες ελιές να έχουν πλυθεί άραγε εκεί μέσα. Το τοπίο είναι εκπληκτικής ομορφιάς μέσα σ’ ένα πυκνό δάσος από κυπαρίσσια, πεύκα, ελιές, καστανιές, βελανιδιές.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Αφού χορτάσουμε γαλήνη και ηρεμία παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής, εγώ πάντοτε προτιμώ να περπατώ την διαδρομή για να απολαμβάνω την μοναδική φύση και οδεύουμε προς τους καταρράκτες.

Οι καταρράκτες των Nυμφών δεν είναι οι μοναδικοί στην Κέρκυρα υπάρχουν και άλλοι αλλά νομίζω πως είναι οι πιο εντυπωσιακοί.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Αφού διασχίσουμε το χωριό περνάμε έξω από το τοπικό γήπεδο ακολουθούμε τον χωματόδρομο για ενάμισι περίπου χιλιόμετρο και μόλις φτάνουμε το σκηνικό είναι μαγικό- καταρράκτες πέφτουν από ύψος περίπου δέκα μέτρων ορμητικά νερά και μια καταπράσινη χαράδρα. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται ακόμη δυο μικρότεροι καταρράκτες και επειδή στο νησί έχουμε χειμώνες βροχερούς οι καταρράκτες δεν στερεύουν ουτε το καλοκαίρι.

Ντόπιοι και ξένοι πάντα μαγεύονται και πολλοί καλλιτέχνες Κερκυραίοι έχουν εμπνευστεί από αυτούς.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Μετά την βόλτα μας στους μύθους και τους καταρράκτες η περιπλάνηση μας συνεχίζεται στο χωριό που η αρχιτεκτονική του μαρτυρά την ιστορία του, χτιστές καμάρες, πορτόνια και μποτζοι σε όλα σχεδόν τα σπίτια. Εδώ ευδοκιμεί και το περίφημο κουμκουάτ που έφερε ο Εγγλέζος γεωπόνος Μέρλιν το 1924 και κάθε χρόνο ο συνεταιρισμός «Αγράνθι» επεξεργάζεται περισσότερους από 140 τόνους κυρίως για εξαγωγή

Στάση εδώ στο εργοστάσιο παράγωγης κουμ κουατ μια επίσκεψη εκεί επιβάλλεται και το Μονό σίγουρο είναι ότι επανεκτιμούμε το κουμ κουατ και θα γλυκαθούμε κιόλας από τα κεράσματα των διαφόρων λικέρ.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Η βόλτα στο χωριό των Νυμφών για μένα σχεδόν πάντα τελειώνει περνώντας τον άλλο δρόμο , λίγο μετά το χωριό αμέσως μετά τα τελευταία σπίτια.

Ένα από τα παλαιότερα χριστιανικά μνημεία του νησιού, εξαιρετικό δείγμα κερκυραϊκής αρχιτεκτονικής της υπαίθρου, όπως είναι και ο ναός του Εσταυρωμένου στην άκρη του χωριού.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Είναι ένας από τους δύο βυζαντινούς σταυροειδείς ναούς σε όλο το νησί της Κέρκυρας !!! Χτίστηκε το 1731 από τον ιερομόναχο Άνθιμο Πολίτη όταν επέστρεψε από την αιχμαλωσία , καθώς είχε απαχθεί από Αλγερινούς πειρατές στην παραλία των Περουλάδων (βορειοδυτικά παράλια Κέρκυρας). Πριν ανεγερθεί ο ναός , σύμφωνα με τη παράδοση στο ίδιο ακριβώς σημείο , υπήρχε εικονοστάσι και ήταν μια από τις τέσσερις "πόρτες" του χωριού ...

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Στον δρόμο προς Αχαράβη μην ξεχάσατε αν θέλετε να συνεχίσεται για μια ακόμη τέτοιου είδους περιήγηση πολύ κοντά στους Αγίους Δούλους, βρίσκετε η γυναικεία Μονή Παντοκράτορος Καμαρέλας με την ομώνυμη πηγή να αποτελεί μια όαση φιλοξενίας και ηρεμίας. Οι αδερφές Φιλοθέη και Πελαγία, μαζί με τη γερόντισσα Πελαγία Γραμμένου, θα σας υποδεχτούν θερμά.

Η μονή ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα, αλλά η εκκλησία που είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του βασιλικού ρυθμού (19ος αιώνας) και έχει αυτό το ανεπιτήδευτο κερκυραϊκό στυλ: ο Παντοκράτορας στην ουρανία του ναού όπως και το τέμπλο είναι και τα δύο έργα του γνωστού Κερκυραίου ζωγράφου Διονύσιου Σγούρου.

Νυμφές: Το Νεραϊδοχώρι της Κέρκυρας

Η Αχαράβη είναι πολύ κοντά και οι επιλογές πάρα πολλές, καλύπτουν όλα τα γούστα και τις διαθέσεις για μπανάκι για καφεδάκι ή για φαγητό.

Κέρκυρα είναι όλα αυτά και χιλιάδες άλλα μέσα από τα μάτια όσων την αγαπούν. Όπως είπε κάποτε και ο Τσόρτσιλ, «τις πόλεις και τους τόπους τούς δημιουργούμε εμείς, για να μας δημιουργήσουν ύστερα αυτοί με τη σειρά τους».



Αντλήθηκαν πληροφορίες απο:

http://places2b.eu/102?quicktabs_images=third
www.corfuhistory.eu
Ανδηγαυική Κέρκυρα (13ος-14ος αι.) - Σ. Ασωνίτης
Κερκυραϊκά, τόμοι Α΄ και Β΄ - Ι. Μπουνιάς
Η νήσος των Κορυφών τον 16ο αιώνα - Χ Κόλλας
Η νήσος Κέρκυρα – Joseph Partsch
Ντόπιοι

Φαιάκων Νήσος. Ολόκληρη η Κέρκυρα σε ένα site
1o Camp Corfu Mountain Trail: 16 Δεκεμβρίου στην Παλιά Περίθεια

Την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου στις 10:00 θα πραγματοποιηθεί η πρώτη στη σειρά συνάντηση Corfu Mountain Trail σε συνεργασια με την πεζοπορική ομάδα Αχαραβης Ο.Π.Α (Ομάδα Πεζοπορίας– προπόνηση) στο παραδοσιακό χωριό Παλιά Περίθεια.

Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από την εκκίνηση του αγώνα 110 ULTRA. Η εκκίνηση και ο τερματισμός θα είναι η πλατεία του χωριού όπου όπως και πέρυσι θα ξεκινήσουν οι αθλητές ακολουθώντας μια σηματοδοτημένη διαδρομή 8 χιλιομέτρων και μια σηματοδοτημένη διαδρομή 16 χιλιομέτρων το 70% των μονοπατιών είναι καινούργια στην διαδρομή του ULTRA CMT όπως Κρηνιάς Λούστρα και η κυκλική διαδρομή της κορυφής του Παντοκράτωρ από την ανατολική πλευρά προς παλιές Σινιές.

Ο αγώνας θα έχει εκτός από ανταγωνιστική μορφή για τους έμπειρους αθλητές λόγω της χρονομέτρησης και μορφή περιήγησης για όσους θελήσουν να γνωρίσουν τα μονοπάτια που θα περάσει ο μεγάλος αγώνας των 110 χιλιομέτρων στις 4/5/2019 που και φέτος θα είναι πολύ ανταγωνιστικός λόγω των διεθνών συμμετοχών και των αθλητών υψηλού επίπεδου της παγκόσμιας ελίτ οπού θα λάβουν μέρος.

Μετά το τέλος του αγώνα θα υπάρχει συζήτηση σχετικά με τον αγώνα του Corfu mountain trail καθώς και τεχνικές οδηγίες σε φιλικό κλίμα στις παραδοσιακές ταβέρνες


Πηγή